Deze pop heeft iets melancholieks.

Hij reikt de laatst gevallen vruchten van de natuur aan en neemt daarmee afscheid van een zomer.

 

 

 

 

 

 

 

De herfst is van alle jaargetijden de grootste inspiratiebron.

De stervende natuur met zijn nevelige dagen,
de geur van zwammen en rottende bladeren.

De vogeltrek naar het zuiden en de dieren die zich opmaken voor hun lange winterslaap.

Er valt even een rustperiode na deze zesde pop.