Na de dood van mijn vader nam mijn moeder een hondje als troost.
Dat hondje is inmiddels mijn vader achterna gegaan. Is de 'verleden tijd' van troost, soms triest?

Een golfbreker in zee is bedoeld om de sterke
stromingen van het getij te kunnen weerstaan.

Voor mijn moeder is het slechts een doodlopende
straat, met aan het eind die grote donkere oceaan. Misschien wacht mijn vader daar wel op haar.